قرآن

برنامه ریزی:

کسی که می خواهد حفظ قرآن راشروع کند باید از همان اول کار یک برنامه ریزی دقیق داشته باشدوسعی کند تا آخر کار یک برنامه دقیق و منظم را دنبال کند.ویژگی های کلی برنامه حفظ می تواند به این صورت باشد

فقه و احکام

احکام تقلید - راههاى اثبات اجتهاد، اعلمیت و به دست آوردن فتوى‏

تقلید در احکام عمل کردن به دستور مجتهد است. و از مجتهدى باید تقلید کرد که مرد و بالغ و عاقل و شیعه دوازده امامى و حلال زاده و زنده و عادل باشد. و نیز بنابر احتیاط واجب باید از مجتهدى تقلید کرد که حریص به دنیا نباشد و از مجتهدین دیگر اعلم باشد، یعنى در فهمیدن حکم خدا از تمام مجتهدین زمان خود استادتر باشد.

س : بعد از احراز صلاحیت مجتهدى براى مرجعیت تقلید بوسیله شهادت دو فرد عادل، آیا لازم است در این باره از اشخاص دیگر نیز تحقیق کنم؟

شهادت دو فرد عادل و اهل خبره بر صلاحیت و جامع الشرائط بودن مجتهد براى جواز تقلید از او کافى است و تحقیق از افراد دیگر لازم نیست.

س : راههاى انتخاب مرجع و به دست آوردن فتوا کدام است؟

احراز اجتهاد و اعلمیت مرجع تقلید بوسیله امتحان یا تحصیل یقین ولو از شهرت‏مفیدِ علم یا اطمینان، یا با شهادت دو نفر عادل از اهل خبره صورت‏مى‏گیرد.
راههاى به دست آوردن فتواى مجتهد عبارتند از:

 شنیدن از خود مجتهد

شنیدن از دو یا یک فرد عادل‏

شنیدن از یک نفر مورد اطمینان‏

دیدن در رساله مجتهد، در صورتى که رساله وى مصون از اشتباه باشد.

س : آیا جایز است کسى که اجازه از مجتهد ندارد و در بعضى از موارد مرتکب اشتباه در نقل فتوا و احکام شرعى شده است، متصدى نقل فتواى مجتهد و بیان احکام شرعى شود؟ وظیفه ما در صورتى که این شخص احکام را از روى رساله عملیه نقل مى‏کند، چیست؟

در تصدى نقل فتواى مجتهد و بیان احکام شرعى، اجازه داشتن شرط نیست، ولى کسى که دچار خطا و اشتباه مى‏شود، جایز نیست متصدى این کار شود و اگر در موردى اشتباه کرد، چنانچه متوجه اشتباه خود شد، بر او واجب است شنونده را از آن اشتباه آگاه نماید. به هر حال، بر مستمع جایز نیست تا اطمینان به صحت گفتار گوینده پیدا نکرده، به نقل او عمل کند.

ساحت ولایت

در کارهاى اخروى هم همین جور است، در کارهاى معنوى هم همین جور است، در حرکت توحیدى هم همین جور است؛ به کم نباید قانع شد. در طلب ثواب الهى هم همین جور است؛ به کم نباید قانع شد. خوب، اگر ما این همت بلند را به کار نگرفتیم، ظلم کردیم، کوتاهى کردیم. این کوتاهى ما هم ظلم است؛ هم ظلم به خود ماست - چون مورد مؤاخذه‌ى الهى قرار میگیریم - هم ظلم به کسانى است که استحقاق این را دارند که از این ظرفیتها استفاده کنند و بهره‌مند شوند. اگر بهره‌مند نشدند، ما تقصیر کردیم. گفتن این حرفها آسان است. عمل کردن و حرکت کردن، دشوار است؛ احتیاج به همت دارد.

 بدانیم هم که خداى متعال به ما کمک میکند. هر کسى که دنبال یک هدفى باشد و نیرویش را به کار بگیرد، خدا کمکش میکند. در کار دنیائى هم باشد، خداى متعال کمک میکند؛ «کلّا نمدّ هؤلاء و هؤلاء». همان کسانى که دنبال دنیا هستند، خدا میگوید کمکشان میکنیم. اگرچه وقتى مصروف دنیا شدند، دیگر از آخرت نصیبى نخواهند داشت. هم آنهائى را که دنبال آخرتند، کمک میکنیم، هم آنهائى را که دنبال دنیایند. آخرت هم فقط نماز شب و دعا و ذکر و توسل و اینها نیست. البته اینها هم وسائل است؛ لیکن خدمت به مردم، حضور در آنجائى که لازم است، اینها همه‌اش کارهاى خدائى است.

بیانات حضرت امام خامنه ای در دیدار جمعى از مسئولان نظام جمهورى اسلامى-16/1/89